Wat is een automatische overstapschakelaar?

Een Automatic Transfer Switch (ATS) is een apparaat dat automatisch een stroomvoorziening van de primaire bron naar een back-upbron overbrengt wanneer het een storing of storing in de primaire bron waarneemt. Na de storing roept de ATS automatisch de back-upbron op om verstoringen van de stroomvoorziening tot een minimum te beperken.

Wat is het doel van een automatische omschakelaar?

Het belangrijkste doel van een ATS, als cruciaal onderdeel van een functioneel energiesysteem, is om de elektrische apparatuur in een faciliteit aan te sluiten op back-upstroom voor het geval de primaire stroombron van de faciliteit uitvalt of uitvalt. Het implementeren van een ATS in het energiesysteem zorgt ervoor dat alle machines die continue of bijna continue uptime vereisen, blijven werken, zelfs als er een stroomstoring is.

Een ATS wordt doorgaans overal geïmplementeerd waar machine-uitval een catastrofale impact kan hebben op de productiviteit van de organisatie, de dienstverlening of zelfs mensenlevens. Ziekenhuizen, datacentra en fabrieken behoren tot de vele faciliteiten die kunnen profiteren van de implementatie van een ATS, omdat deze zorgt voor minimale verstoringen of downtime van de beschikbaarheid van stroom.

Functies van een ATS

Het detecteren van stroomstoringen is een van de belangrijkste functies van elke ATS. Dit gebeurt door continu de spanning en frequentie van de primaire stroombron te bewaken. Wanneer deze parameters buiten het bereik vallen, initieert de ATS de belastingschakeling en overdracht naar de secundaire stroombron.

Omdat de ATS is aangesloten op zowel primaire als back-upstroombronnen, fungeert deze als tussenpersoon tussen apparatuur en de voedingen en fungeert hij als een elektrisch relais. Ontworpen om continu stroom te geleiden, houdt het alle elektrische belastingen aangesloten op een van de stroombronnen (primair of secundair). Om uitvaltijd te voorkomen blijft de ATS aangesloten op de stroomverdeelcircuits, ook als er sprake is van kortsluit- of foutstromen.

Een ATS kan ook fungeren als een redundante, in een rek gemonteerde voeding voor apparatuur die met slechts één snoer op een stroombron is aangesloten. Ten slotte is het de bedoeling dat de ATS zowel detecteert wanneer de primaire bron wordt hersteld als de belasting er na het herstel naar overdraagt ​​(vanaf de secundaire bron).

Hoe werkt een ATS?

Standaard is de ATS aangesloten op de primaire elektriciteitsbron. Wanneer er een storing optreedt in dit systeem, schakelt de ATS een standby-stroombron in, zoals een ononderbroken stroomvoorziening. Een ATS kan ook back-upstroomsystemen voor langere termijn opstarten, zoals lokale dieselgeneratoren, om elektrische apparatuur te laten draaien totdat de netstroom van de primaire bron volledig is hersteld.

Het typische belastingschakelproces omvat de volgende stappen:

• De primaire stroombron valt uit.

• De ATS controleert of de stroom van de secundaire bron stabiel is en binnen aanvaardbare spannings- en frequentietolerantieniveaus ligt.

• De ATS schakelt het belastingscircuit automatisch en vrijwel onmiddellijk over naar de secundaire bron.

• Wanneer de primaire bron is hersteld, retourneert de ATS de belasting van de secundaire bron naar de primaire bron.

Afhankelijk van het ontwerp kan een ATS de verbinding tussen primaire en secundaire energiebronnen op drie manieren omschakelen of overzetten:

• Gesloten overgang.  Dit staat bekend als een make-before-break-overdracht. Dit is wanneer de ATS apparatuur op de secundaire stroom aansluit voordat de verbinding met de primaire bron wordt verbroken, waardoor wordt gegarandeerd dat machines zonder onderbrekingen kunnen werken en downtime wordt voorkomen.

• Open transitie.  Dit staat bekend als een break-before-make-overdracht en vindt plaats wanneer de ATS eerst de verbinding van de apparatuur met de primaire bron verbreekt en deze pas daarna verbindt met de back-upbron.

• Vertraagde transitie.  Bij deze methode verbreekt de ATS de verbinding met de primaire bron voordat deze verbinding maakt met de back-upbron door een vertraging tussen de verbindingen toe te voegen, meestal om de restspanningen van inductieve belastingen te laten verdwijnen vóór de overgang.